Verhoging boetes verkeersovertredingen

De verhoging van de boetes voor verkeersovertredingen is aanleiding tot veel discussies op feestjes en partijen en ook menig burger laat zich verleiden tot het schrijven van een ingezonden brief om zijn of haar ongezouten mening hierover te geven. In de meeste gevallen gaat het hier om tegenstanders van deze verhoging. De meest gehoorde en gelezen argumentatie is, dat deze verhoging niets van doen heeft met verkeersveiligheid, maar slechts een verkapte bezuinigingsmaatregel voor het spekken van de schatkist. De auto wordt weer eens als een melkkoe gebruikt.

Op zich ben ik geen voorstander van het verhogen van de tarieven voor verkeersovertredingen. In mijn beleving zou er meer inzet moeten komen, om de pakkans van overtreders te verhogen en dan met name op plekken waar de verkeersveiligheid in het geding is. Standaard controles bij wegwerkzaamheden en zeer regelmatige controles op gevaarlijke plekken. Maar als het aan inzet ontbeerd is verhoging in mijn ogen een redelijk alternatief. En dan mogen de boetes wat mij betreft nog wel wat forser zijn.

Wil je echter echt wat aan de verkeersveiligheid doen, dan stel ik iets totaal anders voor. Maak alle verkeersovertredingen openbaar door een centraal register en zorg ervoor dat iemand die regelmatig boetes voor verkeersovertredingen krijgt uiteindelijk de rekening van zijn gedrag gepresenteerd krijgt. Ontzegging van de rijbevoegdheid, een sociale taakstraf en opnieuw op voor het rijbewijs. Want het feit dat er miljarden verdiend wordt met bekeuringen voor verkeersovertredingen zegt veel over de mentaliteit van een groot deel van de verkeersdeelnemers.

Informatiebijeenkomst bezuinigingen Emmen

Vanavond was ik een van de toehoorders te gast bij de Gemeente Emmen tijdens de eerste van de informatieavonden over het bezuinigingsvoorstel van het College van Emmen.
Een van de onderwerpen op de rol voor deze avond was o.a. de voorgenomen kortin van 5% op cultuur in Emmen.
Opvallend was de lobby vanuit de sportwereld. Met name tegen de verhoging van 100% van de veldhuur werd fel geageerd.
Het College blijft bij het voornemen om een groot aantal bezuinigingsmaatregelen per i januari 2011 in te voeren, ondanks een klemmend verzoek van diverze kanten om zaken gefaseerd in te voeren.
Uitgangspunt is volgens de gemeente dat de burger zo min mogelijk geconfronteerd wordt met lastenverhoging. Maar doordat er over de hele linie wordt gesneden houdt dit natuurlijk in dat lidmaatschappen, contributies en eigen bijdragen overal verhoogd gaan worden. Per saldo worden de meeste bezuinigingen uiteindelijk toch opgebracht door de burger. En dan hebben we nu alleen de scoop gericht op de lokale zaken. De provinciale en landelijke lastenverzwaringen komen daar nog eens bovenop.
Het is natuurlijk een 'idee fixe' om een bezuiniging van ruim 13 miljoen te realiseren en dan hetzelfde peil van voorzieningen te willen behouden. Wil je dit goed doen dan zul je op inhoudelijke gronden elementaire keuzes dienen te maken, waarbij je tevens een duidelijke visie hebt wat je wilt bereiken op langere termijn. Zaken die je nu hardhandig afbreekt, bouw je niet zo maar meer op.
En het blijft natuurlijk gek, dat de wethouder een pleidooi houd voor het gefaseerd invoeren van het afstoten van een aantal fte binnen de gemeente vanwege wachtgeldregelingen en dan datzelfde pleidooi van de Bibliotheek Emmen (en andere organisaties) als niet relevant beoordelen, omdat er hier slecht sprake is van een subsidieverhouding.
Wat verder veel te horen was, dat de gemeente juist veel wil gaan besparen door zaken slimmer aan te pakken en ze ziet hier veel mogelijkheden. Het riep bij mij de nijpende vraag op: Waarom nu pas efficienter gaan werken en dit niet veel eerder opgepakt.

Om de balanspositie in ons huishoudboekje alvast aan te passen, zullen we dit weekend enkele lidmaatschappen gaan opzeggen. Dan kunnen mogelijk onze drie kinderen in de toekomst sporten.

Prijsverhoging abonnement bibliotheek

Het afgelopen jaar is er in Drenthe een forse stap gemaakt in de duidelijkheid rond een abonnement van de bibliotheek. Er zijn op provinciaal niveau afspraken gemaakt, waardoor de tarieven gelden voor de hele provincie. Een bibliotheekabonnement* in Hoogeveen kost nu hetzelfde als in Emmen. En wat in mijn ogen nog belangrijker is: er is duidelijkheid in de keuze tussen de diverse typen abonnementen. In grote lijnen heeft de klant in Drenthe nu keuze tussen een (gratis) jeugdabonnement, een normaal, een 'groot' en een maandabonnement.

Zoals bij zoveel zaken is de prijs echter aan diverse invloeden onderhevig. Wij zien het bij de strippenkaart, de tarieven voor gas, water en licht, de WOZ-waarde en ook bij het bibliotheekabonnement. Door de loop der jaren heen wordt dit duurder en duurder. Enerzijds komt dit doordat de aanschafprijs voor de materialen hoger wordt, afdrachten met betrekking tot auteursrecht staat onder druk en natuurlijk stijgen de personeelslasten.

Maar het ophogen van het bibliotheekabonnement met een klein bedrag, zodat gebruikers bijdragen in de verhoogde kosten werkt niet zo simpel. De reden: elke verhoging, hoe klein ook, zorgt dat je ledenaantal terugloopt, als je dit niet combineert met een verhoging in de service. De prijs-kwaliteit verhouding komt anders onder druk te staan. In het verleden zagen wij een duidelijke terugloop in het ledenaantal van de bibliotheek en bleef de prijs van een abonnement maar stijgen. Daarnaast wordt en werd er veel geld geïnvesteerd in ledenwerfacties.

De terugloop in leden zorgt ervoor dat een steeds kleinere groep meer goed gaan bijdragen aan de organisatie. Zo wordt dus trouw lidmaatschap beloond. In mijn ogen moet daar een omslag in plaatsvinden. Gebruikers moeten juist aangemoedigd worden om langer lid te blijven door hen te belonen. Er zijn in de wereld talloze voorbeelden van beloningssystemen die bijdrage aan klantenbinding. Kijk maar naar de klanetnkaarten van Alber Heijn en de bouwmarkten, kortingspassen bij tankstations, korting bij boeken bij ECI, etc.

Ikzelf ben een warm voorstander om een staffel in te bouwen in de abonnementsprijs. Personen die langer lid zijn belonen door een lagere abonnementsprijs te rekenen en daarbij zelfs zover te gaan, dat leden die 50 jaar of meer lid zijn van de bibliotheek slechts een symbolisch bedrag te laten betalen. Voordeel van zo'n systeem is dat iemand wel twee keer zal bedenken het lidmaatschap op te zeggen, want eenmaal opgezegd verlies je alle rechten. Daarbij: een eventuele prijsverhoging zal voor trouwe klanten minder zwaar doorwerken.
Daarnaast moet je via ledenwerfacties wel zorgen voor een nieuwe aanwas van klanten. Dit alles moet er toe leiden dat er weer een aanwas komt in het aantal bibliotheekleden, zodat de bibliotheek steeds sterker komt te staan.

Natuurlijk zitten aan een bovenbeschreven systeem veel haken en ogen, maar ik vind het belangrijk om eens meer te investeren in klantenbinding. Een klant schijn vele malen goedkoper te zijn om te behouden dan om te werven.

*Enkele abonnementen, zoals bijvoorbeeld het 65+ lidmaatschap, worden gefaseerd naar een provinciaal niveau getrokken. Dit kan nog per gemeente verschillen

Wachtgeldregeling politici Emmen

"Met stijgende verbazing heb ik de afgelopen tijd kennisgenomen van berichtgeving en meningen ..." Zo opent de fractievoorzitter van het CDA in Emmen zijn opiniestuk in het Dagblad van het Noorden van 6 september 2010.

Met precies dezelfde bewoordingen kan ik beginnen in een reactie op zijn argumentatie ter verdediging van de gebruikte wachtgeldregeling door enkele lokale politici.

De stelling dat er een wachtgeldregeling bestaat vanwege de financiele risico's die een politicus loopt raakt kant nog wal. Deze stelling doet al jaren opgang in de bedrijfswereld en is juist een van de belangrijkste oorzaken van de antipathie die de gewone werkende burger heeft van het topmanagement van grote bedrijven. Het is trouwens een drogreden: iemand die een baan met enig risisco aanvaard doet dit willens en wetens. In de meeste gevallen is dit al gecompenseerd met een soort gevarentoeslag, verwerkt in het loon. Als er iets tijdens de rit gebeurd, dan is dit jammer.

Overigens moeten hierbij oorzaak en gevolg wel bij elkaar worden gebracht. In de vorige bestuursperiode lag wethouder Kuper zwaar onder vuur vanwege twee 'hoofdpijndossiers', te weten het Rundedal en EMCO. De messen werden door de oppostie al geslepen. Een diplomatieke weg was het verschuiven van beide dossiers naar wethouder Jumelet. Naar nu blijkt, is er een (automatisch) beroep gedaante op de veelbesproken wachtgeldregeling. In concreto betekent dit dat er dus door door de Nederlandse belastingbetaler meer betaald wordt voor hetzelfde werk. Ik neem althans aan dat het extra percentage fte door wethouder Jumelet wel voor rekening van Emmen was. Het is typisch dit afdekken van risico's wat moeilijk moreel te verantwoorden is. Deze 'oprotpremie' wordt in bedrijven vaak toegepast en zijn onderwerp van een brede maatschappelijke discussie.

Verder poneert de fractievoorzitter de stelling dat de betrokken wethouders betrokken mensen zijn die "zelfs met een baan van minder dan 100 procent" zich volledig fulltime inzetten. Wederom een drogreden ter verdediging van de wachtgeldregeling. Wethouders worden aangesteld voor een percentage fte. Als er een wethouder voor 80% werkt wordt dit van deze persoon verwacht. Als deze wethouder besluit fulltime zich in te zetten, dan is dit zijn of haar keus. In het bedrijfsleven valt dit onder overuren en of deze uiteindelijk uitbetaald worden is het beleid van de onderneming. Indien in Emmen de parttime wethouders fulltime moeten werken vanwege de werkdruk, dan mag je vraagtekens zeggen bij het formatieproces.

Concluderend dat het kennelijk een wettelijke mogelijkheid is, dat het salaris van parttime werkende wethouders wordt aangevuld, kan het in mijn ogen niet anders dat deze regeling aangepast wordt. De regels met betrekking tot werk zal ook voor politici moeten gelden. Hier ligt wat mij betreft al een eerste landelijke bezuiniging welke geen wrevel kan opwekken bij de kiezers.

Formatie is een democratische farce

Tijdens de verkiezingscampagne en vlak na de verkiezingen voor de Tweede Kamer verzekerden alle fractieleiders dat er snelheid geboden was met de formatie. Immers, het land verkeerde in een staat van ontbinding en alleen snel ingrijpen was aan de orde.

Immiddels zijn er drie maanden voorbij en er is in twee varianten gesproken in achterkamertjes, waarbij er getracht werd een zo volledig mogelijke radiostilte te bewaren. Want zo dient het spel gespeeld te worden. CDA'er Klink werd er ongeveer voor afgeserveerd door de formateur Opstelten. Hoe zo: transparante politiek?

Waarom zouden wij onze democratie niet wat simpeler maken. Wij gaan met z'n allen stemmen en de grootste partij vormt in z'n eentje het kabinet. Het is aan deze partij om op haar voorstellen een meerderheid in de Tweede Kamer te vinden en eventueel kunnen zij op basis van hun eigen verkiezings- en dus: regeerprogramma al snel meerderheden vinden. Uiteindelijk bepaalt de Tweede Kamer het beleid en is het kabinet uitvoerend: alleen dan wordt het begrip volksvertegenwoordiging op een juiste manier ingevuld.

Daarnaast kan de kiezer rechtstreeks de premier kiezen. Dit is op een persoon en niet op de partij. Zo kan de kiezer direct meer invloed uitoefenen op de politiek en op de persoon die ons land in het buitenland moet vertegenwoordigen.

Ook moet de kiezer gebruik kunnen maken om een ongeldige stem uit te brengen. Zulke stemmen tellen gewoon mee in de verkiezingsuitslag en als de kiesdrempel gehaald wordt, dan wordt het aantal niet-gekozen zetels niet ingevuld. Op deze manier kan en kiezer een duidelijke proteststem uitbrengen, zonder op een protestpartij te stemmen. Wordt 33% van de stemmen ongeldig uitgebracht, dan volgen automatisch nieuwe verkiezingen. In dat geval kunnen alle partijen zich eens goed achter de oren krabben.

In het bovenstaande is er geen rol meer weggelegd voor het staatshoofd. Er hoeft geen formateur meer worden aangesteld, aangezien de grootste partij als vanzelf de formateur. En alles levert een veel grotere directe invloed van de kiezer op. Het zal de politiek dichter bij de burger brengen en het zal ongetwijfeld er toe bijdragen dat meer mensen van hun stemrecht gebruik gaan maken, want elke stem telt. En en passant: het hele proces is een stuk goedkoper.

De afrekening van Mart Smeets

Tussen de drukke praktijken van de zorg voor een zuigeling, schoolgaande kinderen en het opstarten van het nieuwe seizoen bij de bibliotheek heb ik kans gezien om nog een boek te lezen. Geinspireerd door de goede verrichtingen van de Nederlanders in de Tour de France heb ik mij laten verleiden tot het nieuwste boek van Mart Smeets, 'De Afrekening'.

Op de kaft wordt het boek aangeprezen als een wielerroman.

Wat mij betreft net zo'n loze kreet als die van literaire thrillers die zoveel boeken siert. Okay, er komt een waslijst van wielrenners voorbij en als locaties voor de amoureuze verhoudingen van de hoofdpersoon fungeren de plaatsen in Nederland waar de Tour de France ooit is neergestreken, maar het had net zo goed de plek van een culinair festijn als het Preuvement kunnen zijn.

Het verhaal zelf had niets om het lijf. Het was meer een registratie van feiten dan een interessante verhaallijn. En van de belangrijke verhaallijnen over doping niet verder uitgewerkt en alle personen en figuranten blijven wat mij betreft twee-dimensionaal. Ook het kijkje in de keuken van de sportverslaggever blijft bij het gluren door een gaatje in de schutting naar de buren. Niet interessant.

Nee, veel liever zijn mij de verhalen van Jean Nelissen. Deze verhalen geven wat mij betreft door de vermenging van feiten en fictie een veel beter beschrijving van de mystiek van het wielerleven.