zaterdag 23 oktober 2010

Bevrijdingsfestival naar Emmen?

De afgelopen dagen stond het bevrijdingsfestival in Drenthe nogal in het nieuws. Het festivalbestuur van Assen heeft de handdoek in de ring gegooid en bij monde van de directeur van het festival van Groningen (dhr. D. van der Meide) kon het voortaan beter in Emmen worden georganiseerd. De naam van Assen zou teveel besmet zijn. (DvhN 22 oktober 2010).
De Emmense wethouder Arends en Jumelet hebben naar aanleiding van deze berichtgeving de ambtenaren in Emmen aan het werk gezet om naar de mogelijkheden te kijken om dit ook daadwerkelijk mogelijk te maken. Dit meldde het Dagblad van het Noorden op zaterdag 23 oktober.

Een jaar geleden zou ik de komst van dit festival naar Emmen hebben omarmt met enthousiasme, maar nu wekt deze berichtgeving bij mij slechts wrevel op. In een periode waarbij o.a. de cultuur onder zwaar bezuinigingsvuur ligt, waar op culturele subsidies gekort wordt en waar straks elke eurocent omgedraaid moet worden om het leven van dierentuin te verlengen, waar een werkelijke visie op het cuturele leven ontbreekt. Ik zou eerlijk gezegd een ander geluid verwachten. Maar blijkbaar dachten de wethouders hiermee Emmen weer eens goed te kunnen afficheren in de media. Emmen als culturele stad, Emmen maakt meer mogelijk!

Bevrijdingsdag is tegenwoordig slechts om de 5 jaar een officiele feestdag. Zou het niet zinvoller zijn om op zo'n feestdag goed uit te pakken en de andere jaren het feest wat ingetogener te vieren? Iets wat meer past bij herdenken. Dat zou in het huidige tijdsbeeld en politieke klimaat in mijn ogen beter passen. En zo'n festival moet niet gekoppeld worden aan 1 gemeente in Emmen. Laat de 12 Drentse gemeenten samen optrekken en het festival om de beurt binnen de gemeentegrenzen organiseren. Want 4 en 5 mei zouden alle Nederlanders en medelanders moeten vieren en dit zo niet beperkt moeten worden tot een enkele gemeente.

maandag 18 oktober 2010

Herfst in Dierenpark Emmen

Het Dierenpark Emmen is in zwaar weer geraakt. Het was al langer bekend dat het in financiele problemen zat, getuige de steunaanvraag die zij eerder dit jaar hadden neergeled bij de gemeente. Maar na de presentatie van het rapport van UNO, bleek het allemaal erger dan verwacht.
Het is lastig de huidige problematiek los te zien van het Atalanta-project, de voorgenomen verhuizing naar de Es. Maar dat er iets moet gebeuren om te voorkomen dat de dierentuin uit Emmen verdwijnt, ligt voor de hand.


Uit de speciaal ingelaste gezamenlijke commissievergadering bleek de eerste optie een harde sanering te worden. Als dat niet lukt, dan volgt er desnoods een faillisement met doorstart. Wat mij betreft wordt het een sanering. Als het dierenpark het hart is van Emmen, dan reanimeer je dit. Je kan dit niet gewoon als een arm of een been afzetten.

Het College van B&W komen uiterlijk dinsdag 19 oktober met een concreet voorstel en dat zal in de raad van 21 oktober besproken worden. Spannende tijden breken aan en niet alleen voor het personeel, wiens banen op de tocht staan.
Wellicht komen er nog een paar goed ingevingen, want van alle kanten komen er geluiden dat het park gered moet worden.
Laat ik ook eens wat olie op deze discussie gooien :

  1. Ontsla het management. De pesonen die momenteel aan het roer staan hebben gefaald en het is onmogelijk om op korte termijn het vertrouwen terug te winnen.
  2. Verlaag de prijzen van het park direct naar 10 euro voor volwassenen en 7,50 euro voor kinderen. Het lijkt vreemd dit te doen in tijden van nood, maar je kunt je als een onderneming niet veroorloven dat klanten bij je weglopen. Door de prijzen dusdanig te verlagen wordt het Dierenpark weer een interesante plek, ook om het park weer eventjes te bezoeken. Door de lage entreeprijs en de toename aan bezoekers, zullen juist de inkomsten uit de verkoop van spullen en horeca in het park sterk toenemen. Vergeet hierbij ook de abonnementshouders niet en verras deze met gratis koffie en thee met daarbij kortingsbonnen voor het gebak. Want een bezoekje aan het park moet een feest zijn!
  3. Daarnaast moet volgens bureau UNO jaarlijks geld uitgetrokken worden voor een nieuwe attractie. Schrijf direct een obligatielening uit voor particulieren: 1000 obligaties met een rente van 1% van 1000 euro. Beleg de opbrengst van zo'n 400 obligaties in een spaarrekening en los met de rente de obligaties binnen een aantal jaren af door middel van loting. Je houdt daarbij zo'n 600.000 euro over voor het investeren in een attractie. Waarschijnlijk zijn er particulieren genoeg die het dierenpark een warm hart toedragen. Want nogmaals: een slecht hart, reanimeer je!

maandag 4 oktober 2010

De T-splitsing van het CDA

Met belangstelling heb ik het CDA-congres gevolgd van afgelopen zaterdag. Het zal voor niemand een verwondering zijn dat, gelet op mijn politieke overtuiging, ik nog een kleine hoop had op het afwijzen van de akkoorden door het CDA.
Laat ik vooropstellen dat ik grote bewondering heb voor de manier waarop Maxime Verhagen heeft onderhandeld en de wijze waarop hij voor de CDA in het regeerakkoord resultaten heeft gekregen, alsmede een groot aantal te leveren bewindslieden. Of zegt dit laatste misschien meer over de meer dan ferme wil van de VVD om te willen regeren?
Verder moet er wat mij betreft ook lof naar de interim-voorzitter Bleeker. Hij heeft wat mij betreft de partij door een zeer moeilijke tijd heen geloodst.

Verhagen wordt geroemd om zijn groot politiek inzicht en zijn strategisch vermogen. Het lijkt er ook op dat hij op het CDA-congres een overwinning heeft geboekt. Wat mij betreft is dit een overwinning in een veldslag, maar is de oorlog nog lang niet gestreden. Luisterend naar de verschillen tussen de argumenten van voor- en tegenstanders valt op, dat de voorstanders met name de resultaten vastgelegd in het regeerakkoord aangrepen, alsmede ook het feit dat het proces als zo ver heen was. De partij moet zijn verantwoordelijkheid nemen. En nu uitstappen zou de partij nog grotere schade toebrengen.
De tegenstanders van deelname aan een minderheidskabinet hadden vooral principiele redenen. En daar ligt in mijn optiek de uiteindelijke nederlaag. Je kunt je neerleggen bij een andere resultaat, je kunt je laten overtuigen tot een andere visie, maar je kunt nimmer je vaste en rotsvaste overtuiging overboord zetten, zonder het geloof in jezelf te verliezen.

Verhagen heeft volgens mij twee momenten laten passeren waarmee hij deze stammenstrijd in de partij had kunnen voorkomen. Allereerst had hij, de verkiezingsnederlaag indachtig' van de onderhandelingstafel kunnen wegblijven. Het tweede moment is hem in de schoot geworpen door Klink. De PVV oordeelde toen dat het minderheidskabinet op voldoende steun kon rekenen en stapte uit het formatieproces. Op het moment hierna dat het CDA toch weer aanschoof, was er geen weg meer terug. Het proces was inmiddels te ver gevorderd en het 'point of no return' gepasseerd. Hij moest nu wel met een zeer acceptabel resultaat komen.

Het breekpunt ligt nu bij de fractie. Gespeculeerd wordt over de invloed van de twee zgn. dissidenten. Maar ik mis de invloed van het feit dat uit de fractie van 21 ook een aantal beoogd bewindslieden zitten. Deze zullen vervangen moeten worden en gelet op de stemverhouding op het congres is het dus mogelijk dat dit geen voorstanders worden van een samenwerking met de PVV. Hierbij wil ik de kanttekening maken dat de krappe meerderheid eveneens in gevaar wordt gebracht door de fracties van de VVD en PVV, aangezien de geschiedenis van het VVD leert dat er regelmatig mensen opstappen en voor zich zelf doorgaan en bij de PVV ook tegengeluiden worden gehoord.

Terug naar de principes. Het waren met name de oud-politici die kritiek hadden op de samenwerking met het PVV. Het lijkt er dus op dat het gedachtengoed van de CDA langzaam maar zeker veranderd is. Waarden en normen van deze oud-politici schijnen gedateerd te zijn en de koers van het CDA onder Maxime Verhagen er een is van 'het doel heiligt de middelen'.
Tot nog toe zijn er volgend de media 20 leden die hebben opgezegd. Afhankelijk van de beslissing van dinsdag in de ractie, konden dit er wel eens heel veel meer zijn.

De tijd zal het leren of de grote strateeg Verhagen uiteindelijk tijdens deze formatie de oorlog heeft gewonnen of verloren. Een eerste indicatie zullen de eerst volgende verkiezingen zijn.

Counter