Heeft de jeugd wel toekomst in Emmen?

Vanmorgen las ik in het Dagblad van het Noorden een opiniestuk van Gert Meijer over de aangifte van de fractievoorzitter van GroenLinks Emmen tegen de fractie BGE, vanwege een column.
De titel is veelzeggend: "Jan Dijkgraaf is wat in de war". Als toeschouwer op de publieke tribune bij de raadsvergadering van 28 april kan ik eigenlijk alleen maar constateren dat de kop van een opinierend artikel zou moeten zijn: "De raad van Emmen is inzake inspraak van jongeren wat in de war!" In plaats van het achterhalen van de strekking (de inhoud) van het ingediende amandement van GroenLinks gaat de redacteur in op randzaken die niets met politiek van doen hebben. Dat is in mijn ogen jammer, want de gehele discussie die zich ontspon over het opheffen van de jongerenraad in Emmen verdiend vele malen meer aandacht dan de publiekelijke ruzie tussen de fractievoorzitters van GroenLinks en BGE. Over de rol die de media zou kunnen vervullen kom ik later in deze blog nog terug.

Bijna alle partijen in de Emmer politiek betoogden dat de jongerenraad opgeheven kon worden vanwege een gebrek aan resultaten. Ondanks de ambtelijke ondersteuning heeft de raad niet gefunctioneerd zoals vooraf verwacht werd en het bleek bijna onmogelijk om nieuwe jongeren te vinden die zitting wilden hebben in de jongerenraad.
Alle partijen zagen allemaal de mogelijkheden die voor jongeren geboden worden in de 'Visie op jongerenparticipatie'. GroenLinks was echter de enige partij die aangaf dat de daarin beschreven mogelijkheden gezien zouden moeten worden als aanvullend op de rol van de jongerenraad. Er werd gesteld dat "met het opheffen van de jongerenraad Emmen het signaal aan jongeren geeft dat participeren mag dat meebeslissen niet kan!" Met andere woorden: Als het echt gaat om beslissingen bij belangrijke ontwikkelingen zoals bijvoorbeeld de vormgeving  van de centrumfunctie, het evenementenplein, etc, dan zijn jongeren geen officieel gesprekspartner.

Voor wat betreft de stelling dat de jongerenraad niet functioneert zo als het zou behoren hebben zijn er onder de jongeren enige geluiden die de bal terugleggen bij de ambtelijke en politieke organisatie. Vergaderingen zouden inderdaad hebben plaatgevonden op het gemeentehuis, maar in de kantine. De jongerenraad is de afgelopen jaar niet of nauwelijks benaderd door enige politieke fractie dan wel betrokken bij de planvorming vanuit het ambtelijk apparaat en voor de opvulling van vacante vacatures in de raad waren de zittende jongeren primair verantwoordelijk. En hoe is het mogelijk dat jongeren die zitting hebben in medezeggenschapsraden van scholen op het voortgezet en hoger onderwijs niet eens weten van het bestaan van een jongerenraad in de gemeente?

Mede in dit licht bezien was het pleidooi en het initiatief van GroenLinks juist toe te juichen. Als je echt wilt dat jongeren inspraak hebben moet je hen wel de status geven van erkende overleg partner (EOP). En als de raad niet functioneert, kijk dan in eerste instantie naar mogelijkheden om de raad wel te laten functioneren. En het licht van bovenstaande problemen gezien ligt daar een uitstekend te onderzoeken door de politieke pers. Deze rol zou hen meer sieren dan een opiniestuk over randzaken.

Tot slot schiet mij nog door het hoofd de proefballon die wethouder Kuper ooit heeft geopperd van een stapbus naar Groningen voor jongeren. Dit is uiteindelijk tegengehouden door de lokale horeca. Ik vraag mij echt af of er over dit onderwerp ook advies gevraagd is aan jongeren?

Een tempel van / voor jongerencultuur?



Paradiso Amsterdam

In een eerdere blog heb ik er al eens een opmerking over gemaakt, maar ik moest er weer gelijk aan denken toen ik vandaag in het Dagblad van het Noorden las, dat de Zuiderkerk, op de hoek van de Van Schaikweg en de Wilhelminastraat, vrijwel definitief van de hand wordt gedaan.
De protestantse gemeente moet wel een gebouw afstoten vanwege een terugloop in actieve kerkgangers en de Zuiderkerk is de meest voor de hand liggende optie.
De gemeente is al jaren op zoek naar een nieuwe lokatie voor de jongerenvereniging Blanco. Ook zijn er inmiddels ontwikkelingen gaande over de vorming van een nieuw poppodium binnen Emmen. In mijn ogen zou de kerk hiervoor een geschikte lokatie kunnen zijn. Natuurlijk, er zal veel moeten gebeuren, voordat de kerk aan alle voorzieningen en eisen voldoet, maar Emmen kan ten behoeve van de jongerencultuur niet veel langer wachten. Wij kunnen niet wachten tot het olifantenverblijf of het nijlpaardenbassin leeg komt, vanwege de geplande verhuizng van het dierenpark.
Elk jaar dat Emmen langer wacht met een goede plek voor een tempel van en voor jongerencultuur, verliest het terrein op Groningen, Assen en Zwolle. Tegenwoordig lijkt Coevorden zelfs meer te bieden te hebben voor jongeren op dit gebied.
Dat het kan, een kerk omdopen tot een aanprekende uitgaangsgelegenheid laat Amsterdam wel zien. Daar staat al jarenlang Paradiso te blinken als de Zwarte Tempel.

Twitter en politiek in Emmen (2)

Het blijkt dat mijn blog gelezen wordt. Mijn vorige blog over het twittergedrag van lokale politici werd gebruikt als 'bewijslast' in een column van Burgerbelangen Gemeente Emmen (BGE), dat het binnen de fractie van GroenLinks Emmen in het algemeen en met de fractievoorzitter in het bijzonder, niet goed zit.


De inhoudelijke reactie op deze column laat ik graag voor rekening van de fractie van GroenLinks, maar het citeren van mijn woorden doet mij toch nog in de pen klimmen.

De woorden van mijn blog zijn correct geciteerd. De strekking van mijn blog: de consequenties van onzorgvuldige 'openbare' uitingen via de digitale snelweg, is de schrijver van de BGE-column duidelijk ontgaan. Het zijn juist deze ongenuanceerde uitspraken, waaraan deze column zich nu ook schuldig maakt, die ik via mijn blog onder de aandacht wilde brengen.

Twitter en politiek in Emmen

Voor de tweede keer in korte tijd is er ophef ontstaan door twitterende wethouders in Emmen. Was het eerst wethouder Arends die prive en politiek door elkaar heen verweef en daarop werd aangesproken door de fractie van Wakker Emmen. Daar had deze fractie op zich wel een punt, aangezien zij het juist in deze tweets moesten ontgelden
Nu is er ophef ontstaan door een tweet van wethouder Jumelet. De betreffende tweet van deze wethouder gaat juist personen in de bijstand, de portefeuille waarvan hij de wethouder is. Ook deze wethouder verweeft persoonlijke met politiek getinte boodschappen in zijn twittercommunicatie. De fractie van BGE eist inmiddels verontschuldigingen en als deze niet komt, heeft de wethouder een motie van wantrouwen aan zijn broek.
Zoals gezegd: beide wethouders gebruiken twitter voor zowel persoonlijke als politiek getinte tweets. Het is echter wel goed te constateren dat zij een publieke functie hebben. En een tweet is een openbare uitspraak. Ik raad beide heren aan om voor de werkzaamheden van wethouder een eigen publieke tweetaccount te maken. Hiermee ontvlecht je de soorten tweets op een goede manier.
Dit staat echter los van de inhoud van de betreffende tweet van wethouder Jumelet aangaande de uitkeringsgerechtigden. Deze opmerking beschouw ik zowel als prive als publiek als een bijzonder domme misser. Ik ga er direct vanuit dat deze opmerking niet kwetsend bedoeld is, maar voor iedereen geldt, dat men eerst met nadenken voordat men tweets verstuurd.
En deze laatste opmerking geldt wat mij betreft ook voor enkele twitterende raadsleden. Want ook deze personen hebben een publieke verantwoordelijkheid als gekozen volksvertegenwoordiger.

WMO-loketten in Drenthe

Informeel ben ik op de hoogte gesteld dat de gemeentes van Drenthe ook het komende jaar gebruik blijven maken van digitale component die zij al in gebruik hebben. Blijkbaar is de kwaliteit van het geleverde product voledoende bevonden.
Ikzelf vind dit bijzonder jammer. Het gezamenlijk netwerk van bibliotheken in de provincie Drenthe kunnen een soortgelijk product leveren, wat in mijn ogen minimaal van dezelfde kwaliteit is en mogelijk zelfs beter.
Wellicht is het uiteindelijke product ietwat duurder dan het huidige, maar datgene wat de provincie en de gemeentes hiervoor terug krijgen is vele male deze investering waard.
De komende jaren wordt de bibliotheeksector hard getroffen door een bezuinigingsgolf. In menige gemeente zijn er al concrete plannen om bilbiotheekvestigingen te gaan sluiten. Er wordt hierbij vooral gekeken naar financiële kant van het verhaal. Maar het gaat in mijn ogen voorbij aan de veranderende functies van de bibliotheek. Het is geen boekenuitleencentrale meer, het is in veel gevallen een spil in het web van de informatievoorziening, zowel op lokaal, regionaal als nationaal niveau.
Insteken op deze functie door de lokale bibliotheken te betrekken bij het zorgdragen voor WMO-loketten zou de bibliotheek de mogelijkheid bieden om verder te ontwikkelen. Daarbij wordt er geïnvesteerd op lokale samenwerking en saamhorigheid. Waarom van ver halen als het ook dichtbij aanwezig is?
Of het de sluiting van vestigingen tegen gaan? Nee, maar het geeft de mogelijkheid om zaken verder op te bouwen in tegenstelling tot het afbraakproces waarmee de sector zich nu mee geconfronteerd ziet.
Het ontwikkelen van van de bovenstaande functie kan voor de lokale gemeenten in de toekomst juist zeer veel voordelen met zich mee brengen. Wat te denken om de bibliotheek te betrekken bij de tot stand koming van de lokale (digitale) gemeentegidsen, bij de ontwikkeling van toeristische portals bij website's voor speciale doelgroepen. Allemaal zaken waarmee gemeenten zich zouden kunnen profileren.
Ik kan alleen maar constateren dat het nog niet tot de gemeentehuizen is doorgedrongen dat de bibliotheek als gesubsidieërde instelling ook op andere terreinen ingezet en benaderd kan worden.