Jaarstukken Emmen 2010

Op 18 mei waren de gezamenlijke commissies bijeen voor de bespreking van de jaarstukken 2010 van de gemeente Emmen. Als ik het goed begrepen heb, dan was deze gezamenlijke vergadering met name gepland om de burgers van de gemeente de mogelijkheid te geven om gebruik te maken om in te spreken.
Van dit recht werd door geen enkele burger of organisatie gebruik gemaakt. Ik denk dat dit niet zo vreemd was, aangezien het om een zeer lijvig rapport gaat. Dit gaat een burger niet voor zijn lol lezen, althans ik niet.
Wil je de kloof tussen de politiek en de burgers dichten, dan moet je de jaarstukken op een andere manier presenteren. Dan is de optie om een uittreksel te plaatsen in de lokale krant een uitstekend alternatief.

Vanuit mijn politieke interesse ben ik wel als online luisteraar aanwezig geweest. Er zijn veel details die mij het ene oor zijn ingevlogen en het andere oor meteen uit. Wat bij mij wel is blijven hangen welk resultaat de gemeente nu heeft geboekt. Met andere woorden: moet je de greep uit de reserves nu wel meerekenen in het uiteindelijke resultaat of, zoals de wethouder Financien beweerde, juist niet omdat dit niet hoeft. Omdat de overheid een ander soort organisatie is. Niet te vergelijken met profit-organisaties. Dat de afgelopen jaren op dezelfde wijze werd gewerkt was eveneens een argument.

Dit soort redeneringen zijn volgens mij nu precies de oorzaak waarom er zo'n grote kloof bestaat tussen de burgers en politiek. Het interen op reserves moet je in mijn ogen altijd verantwoorden en zul je moeten meenemen, aangezien het je eigen vermogen aantast. In het geval van de gemeente is er bewust voor gekozen om het eigen vermogen in te zetten om in tijden van crisis de lokale economie te stimuleren. Maar de vermogenspositie van de gemeente wordt hier wel door aangetast. Reden te meer om hierover naar de burgers duidelijk te zin. Dus heeft de gemeente nu over 2010 een negatief resultaat geboekt van 4, 7, of 35 milgoen euro? In mijn beleving het laaste!

'Land-Art' als reclame voor de Delftlanden

In de commissievergadering Wonen & Ruimte van 31 januari 2011 stond onder meer de bespreking van het document 'Rapportage marketingcampagne Emmen-Delftlanden 2008-2009' op de agenda. Opvallend hierin was dat er voor grote bedragen reclamecapaciteit is ingekocht in het westen met als doel westerlingen te bewegen zich te vestigen in de Delftlanden in Emmen. Men kan zijn vraagtekens zetten bij de effectiviteit van deze marketingscampagne.
Dit jaar bestaat het kunstwerk in Emmerschans 'Broken Circle and Spiral Hill' van de Amerikaanse kunstenaar Robert Smithson veertig jaar. Een internationaal land-art project. Dat is een stroming in de kunst ontstaan in de jaren 60 van de 20ste eeuw waarbij kunstenaars ingrijpende en kunstzinnig bedoelde ingrepen doen in het landschap.

Op het oog hebben beide onderwerpen niets met elkaar gemeen. Maar met enige fantasie gecombineerd kan men deze twee samenvoegen tot een heel interessant gegeven.
De nieuwe wijk Delftlanden in Emmen zit gevangen in een vicieuze cirkel. De verkoop van woningen en kavels stagneert vanwege de economische crisis al enige tijd, waardoor er nog geen zicht is op een wijkcentrum en ondernemers zich nog niet willen vestigen. En juist vanwege deze afwezigheid aan deze faciliteiten in de wijk zullen andere kopers zich weer niet vestigen.
In plaats van geld te investeren in dure reclamecampagnes in het westen, zou Emmen er goed aan doen om juist te investeren in de wijk zelf, waardoor uiteindelijk vanzelf de verkoop weer zal aantrekken. Meer bewoners betekent uiteindelijk de vestiging van een aantal ondernemers en voorzieningen, waardoor de wijk zich weer verder kan ontwikkelen. Een belangrijk neveneffect is dat ook de huidige bewoners direct de vruchten hiervan plukken.

Een concreet idee zou kunnen zijn om het land-art project van de Emmer kunstenaar Dick Lubbersen van Atelier Helderrood, getiteld 'Boter, kaas en eieren' uit te voeren direct naast of in de wijk. Er zou in principe voldoende grond hiervoor al in eigen beheer moeten zijn, zeker nu een verdere fase momenteel niet wordt uitgevoerd. Het zou de beleving van wonen in of dicht bij het groen zeker stimuleren, een kernwaarde die op deze manier verder kan worden uitgewerkt en gebruikt kan worden in volgende marketingscampagnes.

Emmen zou met de uitvoering van dit project een tweede land-art project kunnen herbergen. Wellicht is het een idee om ook op andere plekken kunstenaars uit te nodigen om aansprekende projecten uit te voeren. In plaats van een museum, zoals elke 100.000-plus gemeente zou moeten hebben, ka Emmen een groot openlucht museum worden, waarbij de diverse projecten via slimme fiets-beeldenroutes met elkaar verbonden worden.
Op deze manier wordt Emmen sterker op de kaart gezet als culturele en fietsgemeente. Het zou een prima aanvulling kunnen zijn op de dierentuin en het Wildlife Park en daarmee ook het toerisme een sterke impuls geven.

Energiecentrale voor en door Drenthe.

Bijna een jaar geleden (juli 2010) werd het Energie Bedrijf Rundedal failliet verklaard. De gemeente Emmen (strop van ruim 2 miljoen euro) was van zins middels deze centrale op een goedkope manier stroom te leveren aan tuinders die zich zouden vestigen in het Rundedal. Inmiddels valt de constatering wel te maken, dat het niet zal lukken om de tuinders aan het westland naar Drenthe te halen. Dit betekent dat het Rundedal voorlopig leeg zal blijven en er wellicht op termijn een nieuwe bestemming voor gezocht moet / kan worden.
De gemeente Borger-Odoorn heeft door het faillissement de plannen voor een eigen energiebedrijf voor de eigen gemeente laten varen. Kan men hieruit de gevolgtrekking maken dat een eigen energiebdrijf te ambitieus en niet realistisch is?
Waarschijnlijk als gemeente alleen wel. Maar waarom niet met de 12 gemeenten van Drenthe en de provincie een gezamenlijk en ambitieus en realistisch plan ontwikkelen voor een eigen energiebedrijf . Een energiebedrijf die volledig draait op groene energie. Want Drenthe is een provincie die zich uitstekend leent voor zo'n project. Er is immers voldoende ruimte aanwezig. En juist de groene uitstaling is het handelsmerk van de provincie. Dit zal het toerisme kunnen stimuleren, maar ook een aangenaam vestigingsklimaat kunnen bieden voor groene ondernemers.
Wat moeten we doen? Het lijkt simpel. Het Rundedal wordt ontwikkeld als 'green valley' in plaats van een tuindersgebied. Het energiebedrijf zal alle gemeenten stimuleren om, in onderlinge samenwerking, ook in elke gemeente afzonderlijk zonnepanelen te plaatsen, eventueel aangevuld met andere vormen van opwekking van groene energie.
Het zal de provincie op termijn volledig onafhankelijk maken op energiegebied van de grote (internationale) energiebedrijven, Drenthe zal op terechte gronden een volmondig 'nee' kunnen zeggen tegen eventuele opslag van CO2 en kernafval op Drentse bodem en het zal alle inwoners een betaalbaar product kunnen bieden. Ambitieus: ja, realistisch: ja, mits alle gemeenten en provincie zich hier achter stellen en samenwerken.
Om te beginnen een simpele vraag: wat besteden alle Drentse gemeenten momenteel bij elkaar aan energiekosten?

De Kersenpluk [1996]

Wanneer er een rustige weekend na een drukke week in het verschiet ligt, wil ik uit de omvangrijke DVD-collectie van Bibliotheek Emmen graag een voor mij onbekende film meenemen. Ter ontspanning.
Ik laat mij vaak leiden door een impuls, soms door een tip van een collega. Dit weekend heb ik de film van Arno Kranenburg uit 1996 meegenomen: 'De Kersenpluk'.  Een van de redenen was dat deze film geschoten is op het Drentse platteland. Een andere reden was dat een jonge Ricky Koole, nu te zien in de film 'Sonny Boy' te zien, in deze film meespeelt.
Ik ben door deze film aangenaam verrast. Wat mij betreft werd het dagelijkse leven van de jaren '70 goed weergegeven, in ieder geval wat ik mij ervan herinner. De sfeer die wordt neer gezet deed mij denken aan de sfeer die ik mij ook herinner van de film 'Abel' [1986] van Alex van Warmerdam.
Ik raad deze film een ieder aan die eens nolstalgisch wil teruggrijpen op de jaren zeventig. Ik ben er van ovetuigd dat u aangemaam verrast wordt door dit verhaaltje.