Emmen zonder 'grote' camping

Vandaag stondt in het Dagblad van het Noorden te lezen dat de eigenaar van Camping Emmen het bijltje erbij neergooit. Na een zoektocht naar alternatieve locaties binnen Emmenvanwege een 'gedwongen' verhuizing i.v.m. het opzeggen van de erfpacht is hij tot de conclusie gekomen dat het nergens rendabel te krijgen is. Bij de in zijn ogen meest geschikte plek moeten teveel aanpassingen verricht worden in de omliggende omgeving. Deze infrastructurele kosten zouden allemaal op zijn conto komen.
Emmen blinkt al niet uit in overnachtingen op het toeristische vlak. Het verlies van een grote camping zal het cijfer van overnachtingen binnen de gemeente wel eens drastisch naar beneden kunnen schroeven. Het verlies aan inkomsten aan toeristenbelasting zal ook wel eens merkbaar kunnen zijn, zeker in een periode dat de gemeente elke euro aan inkomsten nodig zal blijken te hebben.
In mijn ogen mist Emmen al en aantal belangrijke voorwaarden om als toeristen tot een langdurig verblijf in Emmen te bewegen. Eigenlijk heeft Emmen te weinig te bieden. En met het stoppen van Camping Emmen valt nu ook een belangrijke (goedkope) gezinsovernachting weg.
En dat terwijl juist het gebied rond de Rietplas schreeuwt om verder ontwikkeld te worden tot een recreatieve trekpleister van formaat. En dan niet alleen als evenemententerrein. De gemeente zou er goed aan doen om ook hiervoor plannen te maken,

Korting op pensioenen

Onze spaarvarkentjes der pensioenen

Een aantal grote pensioenfondsen bezinnen zich op een korting van zo'n 7% op de pensioenen. Voor de burger kan dit neerkomen op een korting van enige honderden euro's. Reden hiervoor is de lage rente die pensioenen momenteel vangen voor hun spaartegoeden. De vele verliezen die zij met de handel in effecten tijdens de vorige bankencrisis hadden opgelopen blijken bijna volledig gerepareerd.
De Europese banken worden momenteel met miljardensteun overeind gehouden en een aantal landen moeten tegen steeds hogere rentepercentages geld van de markt halen om aan hun renteverplichtingen te kunnen voldoen.
Het is mij een vreemd gegeven dat instellingen door massale steun van de overheid overeind gehouden worden en dat pensioengerechtigden straks (weer) het dupe worden van het financiele beleid.
Wellicht kort door de bocht (ik ben tenslotte geen econoom), maar waarom leent de Nederlandse staat bij de pensioenfondsen geen groot bedrag tegen een vaststaand rentepercentage? De pensioenfondsen zijn hiermee in staat om de afgesproken dekkingsgraad te behouden en de overheid kan met de gelden andere en duurdere leningen aflossen.
Uit eerdere publicaties blijkt dat de staat al in een veel eerderstadium de winsten van pensioenfondsen hebben afgeroomd. Wellicht tijd voor een terugbetaling in stijl!

Gods Huisjes in Drenthe

Na het boek ´Keuterijen in Drenthe´ van Eric Le Gras en Hans Ladrak is onlangs het nieuwe boek van hun hand over historische gebouwen in de provincie Drenthe verschenen: 'Gods Huisjes, Drentse kerken van bescheidenheid'.
Het boek gaat over (vaak kleine) gebouwen die ooit een religieuze bestemming hebben gehad. Door o.a. de ontkerkelijking verdwijnen deze gebouwen in een rap tempo uit het Drentse landschap.
Sommige worden gewoonweg gesloopt, andere gebouwen krijgen een andere bestemming.
Naast een architectonische waarde hebben veel van de gebouwen een belangrijke emotionele waarde voor de Drenten. Goede en slechte tijden zijn vaak verbonden met het geloof. Huwelijken, begrafenissen en rituelen hebben vaak een grote impact binnen een (geloofs)gemeenschap.

Het boek is prachtig vorm gegeven met bijzondere foto's van Sake Elzinga. Ik zou deze foto's graag een keer laten exposeren in onze bibliotheek. Het lijkt mij dan ook een goed idee om hiervan een reizende expositie te maken langs de Drentse gemeenten. Wellicht een idee voor het Drents Plateau.
Het boek is te koop via de uitgeverij 'In Boekvorm' voor € 19,50.

Inlichtingenwerk blijft een passie

Vandaag was het weer een leuke dag bij het inlichtingenbureau. Veel kleine en makkelijke vragen over onze collectie, maar ook een paar waar de tanden ingezet konden worden. Een echte uitdaging dus.
De leukste vraag was van een klant die op zoek was naar een oud kerstverhaal wat rondom Zaandam speelde en waar duivekater een belangrijke rol in speelde. Van deze benaming had ik in ieder geval nog nooit gehoord, wellicht een benaming die regiogebonden is.
Na enig speurwerk bleek het om het verhaal ´De veerman en de duivekater´ te gaan van Cor Bruijn. Gepubliceerd in de bundel ´Twee Kerstavond´ uit 1950. Het blijkt dat dit boek nog steeds beschikbaar is via het landelijk netwerk van bibliotheken. Een verdere zoektocht liet zien dat dit boek ook beschikbaar is via enkele antiquariaten in den lande.
De keus ligt nu bij de klant voor welke optie zij gaat kiezen. Qua totale kosten is het lenen via ons netwerk iets goedkoper, daar tegenover staat dat het boek dan geen eigendom wordt. Ik heb gevraagd of zij het resultaat van haar verdere zoektocht aan het prikbord van de Facebook-pagina van Bibliotheek Emmen toevertrouwd.
Bij de naam van Cor Bruijn ging bij mij wel een belletje rinkelen.'Sil de Strandjutter'! Het lijkt mij leuk om deze serie weer eens te zien. Wellicht een leuke avondprogrammering ten tijd van de kerstvakantie?